ข้อความและตัวอักษร

ช่องข้อความกับสมาชิกทั้งห้า

แถบเครื่องมือถูกจัดเป็นกลุ่ม คุณไม่ได้เห็นปุ่ม 52 ปุ่ม แต่เห็นราว 19 ปุ่ม: ปุ่มนำทางหลักสี่ปุ่ม ช่องกลุ่มสิบสองช่อง และเครื่องมือเดี่ยวสามตัว ข้อความอยู่ในหนึ่งในช่องกลุ่มเหล่านั้น ช่องนี้มีสามเหลี่ยมเล็ก ๆ คลิกแล้วเมนูย่อยจะแสดงรายชื่อสมาชิก ตัวที่คุณเลือกจะค้างอยู่ในช่องนั้น บันทึกต่อช่องไว้ในเบราว์เซอร์ของคุณ ดังนั้นแถบเครื่องมือสุดท้ายจะเป็นของคุณเอง ไม่ใช่แบบในภาพหน้าจอ

สมาชิกทั้งห้าได้แก่ Type Tool, Area Type, Type on a Path, Vertical Type และ Touch Type Type Tool เป็นค่าเริ่มต้นของช่องและเป็นตัวเดียวที่มีคีย์ลัด อีกสี่ตัวสร้างเอนจินข้อความตัวเดียวกันและติดตั้งพรีเซ็ตไว้ก่อนที่คุณจะกด:

• Area Type ติดตั้งพรีเซ็ตแบบพื้นที่ กดบนรูปทรงแล้วจะได้ข้อความใหม่ไหลอยู่ภายในรูปทรงนั้น
• Type on a Path ติดตั้งพรีเซ็ตแบบเส้นทาง คลิกบนพาธแล้วข้อความจะวิ่งไปตามเส้นนั้น
• Vertical Type ติดตั้งโหมดเขียนแนวตั้ง ข้อความจะไหลจากบนลงล่าง
• Touch Type ติดตั้งพรีเซ็ตที่จับตัวอักษรทีละตัว ซึ่งคุณสามารถย้าย หมุน และย่อขยายได้ด้วยจุดจับบนแคนวาส

ความไม่สอดคล้องของชื่อที่คุณจะสังเกตเห็น: ทูลทิปบนแถบเครื่องมือเขียนว่า Text [T] แต่เมนูย่อยเรียกเครื่องมือเดียวกันว่า Type Tool เครื่องมือเดียวกัน สองป้ายชื่อ เรายังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องนี้

ลองพิมพ์ข้อความดู

1. เลือกช่องข้อความ กด T หรือคลิกช่องบนแถบเครื่องมือ ถ้าช่องกำลังแสดงพรีเซ็ตตัวอื่นอยู่ ให้เปิดเมนูย่อยแล้วเลือก Type Tool
2. คลิกตรงจุดที่ต้องการให้ข้อความเริ่ม เคอร์เซอร์จะปรากฏและตัวแก้ไขข้อความจะเปิดขึ้น พิมพ์ได้เลย
3. จัดสไตล์จากแถบตัวเลือก แถบด้านบนจะสลับเป็นตัวควบคุมข้อความทันทีที่เครื่องมือทำงาน สามตัวแรกคือแบบอักษร สไตล์ และขนาด
4. ออกจากข้อความ สลับไปเครื่องมือ Select ด้วย V เมื่อต้องการย้ายหรือแปลงวัตถุ แทนการแก้ตัวอักษรข้างใน

วัตถุข้อความทุกชิ้นคือ text element ของ SVG จริง ๆ ในเอกสาร ไม่ใช่รูปภาพของข้อความ นี่คือหัวใจของตัวแก้ไขทั้งตัว: เอกสาร คือ SVG ดังนั้นสิ่งที่คุณส่งออกก็คือสิ่งที่คุณกำลังแก้ไขอยู่จริง ๆ

แถบตัวเลือกให้อะไรคุณบ้าง

แถบข้อความถูกสร้างโดยเอนจินข้อความและสะท้อนขึ้นมาบนหน้าจอ จากซ้ายไปขวาคุณจะเจอกล่องเลือกแบบอักษร ปุ่มอัปโหลดฟอนต์ กล่องเลือกสไตล์ฟอนต์ ขนาดฟอนต์ ระยะห่างบรรทัดพร้อมหน่วย การจัดแนว ตัวยกและตัวห้อย ระยะห่างตัวอักษรและคำ และตัวควบคุมทิศทางการเขียน

• Font Family เป็นกล่องเลือกแบบพิมพ์ค้นหาได้ของฟอนต์ที่ลงทะเบียนไว้ ค่าเริ่มต้นคือ Arial ถ้ามี Arial ลงทะเบียนอยู่ ไม่เช่นนั้นจะเป็น Roboto ซึ่งฝังมาให้เสมอ
• Font Size มีหน่วยเป็นพอยต์ ค่าเริ่มต้น 16 พร้อมพรีเซ็ตตั้งแต่ 4 ถึง 144 ค่าจะถูกแปลงเป็นพิกเซลก่อนนำไปใช้
• ระยะห่างบรรทัด ค่าเริ่มต้น 1.25 พร้อมกล่องหน่วยที่มี cm, mm, in, pc, px, pt, %, em และ ex หน่วยเริ่มต้นคือ em
• ระยะห่างตัวอักษร และ ระยะห่างคำ เป็นช่องตัวเลขตั้งแต่ 0 ถึง 10
• การจัดแนว มีชิดซ้าย กึ่งกลาง และชิดขวา ซึ่งตั้งทั้ง text-align และ text anchor พร้อมกัน

ข้อควรรู้ตรง ๆ สองข้อ ตัวควบคุมระยะห่างตัวอักษรติดป้ายว่า pt แต่ตัวจัดการนำค่าไปใช้เป็น px ดังนั้นให้เชื่อผลลัพธ์บนแคนวาสมากกว่าหน่วยบนป้าย ส่วน kerning, การเลื่อนแนวตั้ง และการหมุนตัวอักษรมีอยู่จริง แต่ถูกเก็บถาวรไว้ในดรอปดาวน์ส่วนเกินของแถบ ไม่ได้แสดงตรง ๆ Touch Type คือวิธีที่ตั้งใจให้ใช้ควบคุมสิ่งเหล่านี้บนแคนวาส

กลุ่มปุ่มห้ากลุ่มสำหรับการจัดแนว การเลื่อนเส้นฐาน ทิศทางข้อความ การวางแนวตัวอักษร และทิศทางย่อหน้า ไม่ได้วางเป็นแถวปุ่มเต็ม ๆ บนแถบ แต่ละกลุ่มพับเป็นตัวควบคุมเดียวที่แสดงไอคอนปัจจุบันพร้อมลูกศร โดยตัวเลือกอยู่ในดรอปดาวน์ ทำให้แถบอ่านง่ายบนแล็ปท็อป

ฟอนต์ รวมถึงฟอนต์ของคุณเอง

ข้าง ๆ กล่องเลือกแบบอักษรมีปุ่มชื่อ อัปโหลดฟอนต์จากคอมพิวเตอร์ของคุณ… รองรับ .ttf, .otf, .woff, .woff2 และ .ttc และรับได้ครั้งละหลายไฟล์ ฟอนต์ที่อัปโหลดจะถูกลงทะเบียนเข้ารายการฟอนต์ทันที บันทึกลงอุปกรณ์ให้อยู่รอดหลังรีโหลด และบน Pro จะซิงก์ขึ้นคลาวด์ไปถึงเครื่องอื่นของคุณด้วย

ฟอนต์ที่ต้องดึงจากเครือข่ายแทนที่จะโหลดไว้แล้ว จะแสดงเป็นตัวขีดฆ่าในรายการจนกว่าข้อมูลจะมาถึง เลือกแล้วระบบจะดึงให้ เรื่องนี้สำคัญกว่าที่คิด: การบันทึกเป็น .rzv จะฝังฟอนต์ที่ใช้อยู่ ทำให้ไฟล์พกพาได้ แต่การส่งออกเป็น SVG ธรรมดาจะไม่พาฟอนต์ไปด้วย

ภาษาไทยและอักษรซับซ้อนอื่น ๆ

นี่คือกฎที่ควรรู้ก่อนพิมพ์ภาษาไทยแม้แต่คำเดียว เวลาคุณพิมพ์ Rayzia จะตรวจตัวอักษรแต่ละตัวกับฟอนต์ที่ใช้งานอยู่ ถ้าฟอนต์ไม่มีกลิฟสำหรับตัวอักษรนั้น ตัวอักษรจะถูกวาดเป็นเครื่องหมายคำถาม

นี่เป็นความตั้งใจ ฟอนต์ที่ไม่มีกลิฟภาษาไทยจะแมปตัวอักษรไทยทุกตัวไปที่กลิฟ .notdef ซึ่งมีเส้นรอบรูปว่างเปล่า ข้อความที่ประกอบจากเส้นรอบรูปว่างจะไม่มีกรอบขอบเขตที่วัดได้ ซึ่งเมื่อก่อนทำให้ทั้งวัตถุไปติดอยู่ที่จุดกำเนิดของเอกสารแทนที่จะอยู่ตรงเคอร์เซอร์ มองไม่เห็นและกู้กลับยาก การแทนด้วยเครื่องหมายคำถามที่มองเห็นได้ ทำให้เรขาคณิตยังถูกต้องและข้อความอยู่ตรงที่คุณวาง

ดังนั้นถ้าเห็นเครื่องหมายคำถามเรียงเป็นแถว ไม่มีอะไรพังและไม่มีอะไรหาย คุณแค่อยู่ในฟอนต์ที่รองรับเฉพาะละติน เลือกแบบอักษรที่รองรับสคริปต์นั้น หรืออัปโหลดเข้ามา แล้วตัวอักษรจะแสดงถูกต้อง การแทนที่นี้ทำงานทั้งตอนพิมพ์และตอนวาง จึงมีพฤติกรรมเหมือนกันทั้งคู่

ฟอนต์ถูกดึงผ่านเครือข่าย เมื่อออฟไลน์หรือเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ฟอนต์ภายนอกไม่ได้ จะเหลือเฉพาะฟอนต์ที่ฝังมา ซึ่งเป็นข้อจำกัดจริงสำหรับงานที่ไม่ใช่ละติน การอัปโหลดฟอนต์ที่ต้องการคือวิธีแก้ที่เชื่อถือได้

คำถามที่พบบ่อย